Wyprawy krzyżowe
W połowie X wieku kalifat bagdadzki przeżywał kryzys. Ze środkowej Azji przybywali licznie Turcy seldżuccy, wkrótce też całkowicie zdominowali państwo. To z ich inicjatywy Arabowie najechali na Bizancjum. Cesarz Konstantynopola poprosił o pomoc rycerstwo zachodnie. W rezultacie z Europy wyruszyły wyprawy krzyżowe. Początkowo krzyżowcy odnosili sukcesy, jednak w sto lat po pierwszej wyprawie, Seldżucy pod wodzą Saladyna ponownie odbili większość zagarniętych przez chrześcijan ziem. Około roku 1250, mimo ciężkich wojen z chrześcijaństwem (między innymi na Półwyspie Iberyjskim) islam wciąż był dominującą na Bliskim Wschodzie religią. Gorzej miała się jego polityczna reprezentacja, czyli kalifat. W 1258 r. nastąpiła katastrofa. Wnuk Dżyngischana, Hulagu najechał na ziemie Arabów, zrównał z ziemią Bagdad 1 obalił Abbasydów. Kalifat bagdadzki przestał istnieć.