Sułtanat Delhijski
W XII wieku tureccy wojownicy najechali na Indie i założyli tam muzułmańskie państwo nazwane od stolicy Sułtanatem Delhij-skim. Sułtanat długo odpierał ataki Mongołów, ostatecznie jednak osłabł i w 1526 roku został pokonany przez przybyłe z Afganistanu wojska Babura. Wielki wpływ na kształtowanie się tego państwa mieli misjonarze suficcy, którzy pierwsi dotarli w te rejony Azji. Pod koniec XVI wieku, indyjski władca Akbar (1565-1605) zjednoczył państwo i wprowadził szereg praw, które miały tę jedność utrzymać. Jednym z najważniejszych postanowień była wydana w 1593 roku ustawa o tolerancji religijnej. Od tej pory hinduiści i muzułmanie zostali zrównani w prawach. Najwyższym autorytetem religijnym przestali być ulemowie -stał się nim panujący władca. Okres panowania Akbara i jego potomków był wiekiem tolerancji i rozwoju kulturalnego. To właśnie wnuk Akbara wybudował swojej małżonce przepiękne mauzoleum, zwane Perłą Indii -słynny Tadż Mahal w Agrze.