Rozgromienie Mongołów
W roku 1260 jego wojska rozgromiły Mongołów w bitwie pod Nazaretem i zmusiły ich do wycofania się na wschód. Po klęsce w szeregach Mongołów nastąpiła krwawa walka o władzę, w rezultacie której imperium mongolskie rozpadło się i straciło pozycję mocarstwa. Tym samym przestało już zagrażać władcom arabskim. Zagrożenie ze wschodu pojawiło się ponownie pod koniec XIV wieku, kiedy to mongolski wódz, Timur, zwany także Ta-merlanem, zbudował nowe mocarstwo ze stolicą w Samarkandzie. Timur odwoływał się do tradycji wielkich chanów, utrzymując, że jest ich bezpośrednim sukcesorem. Choć był muzułmaninem, nie przeszkadzało mu to, wbrew zasadom Koranu, prowadzić wojen przeciwko innym muzułmańskim władcom, na przykład stojącym na czele imperium osmańskiego. Kolejna fala najazdów mongolskich wojowników skończyła się wraz ze śmiercią Timura w 1405 roku.